امسال در دههء فجر سریالی آغاز شد به نام سالهای مشروطه. تاجایی که من می دانم این اولین فیلم ساخته شده در ایران است که صراحتاً به ادیان بابی و بهائی و تاریخ آنها اشاره دارد و حتی افرادی در نقش باب و بهاءالله بازی می کنند.
در رسانه ها دیدم که بهائیان ایران و جهان به انواع مختلف رسمی و غیررسمی آزردگی خود را از نمایش این فیلم ابراز داشته اند، و البته حق دارند.
معلوم است که هدف این فیلم تحریف تاریخ دیانت بهائی و توهین به مقدسات آن است، اما به نظر من این اقدام در تاریخ تحول دین بهائی بسیار مهم است و بهائیان باید از عوامل تهیهء فیلم و از صدا و سیمای جمهوری اسلامی از این بابت متشکر باشند.
درست است که برای بهائیان – که به تصویر کشیدن پیامبران خود را مغایر احترام می دانند، تا چه رسد به اینکه این کار با تحریف و توهین انجام شود – این فیلم بسیار آزاردهنده است، اما به نظر من حداقل به دو دلیل این فیلم می تواند دید ایرانیان را نسبت به هموطنان بهائیشان تغییر دهد.
اول، تحریف تاریخ دیانت بهائی در کنار تحریف تاریخ دوران مشروطه صورت می گیرد و هرکسی که حداقل اطلاعاتی از تاریخ داشته باشد متوجه می شود که توبهء باب و دست نشاندهء بیگانه بودن بهاءالله همانقدر مستند و مستدل است که عشق مهد علیا به امیرکبیر، نقش اتابک در ترور ناصرالدین شاه، داستان اصلان و امینه، منزه جلوه دادن و به عرش رساندن آخوندها و غیره. دوم، ممکن است در بسیاری از اذهان این فکر را ایجاد کند که شاید بهائیان واقعاً در تحول و تجدد ایران نقش مهمی داشته اند که تاریخ نویسان دوران مشروطه از آن غفلت کرده یا آن را مخفی نموده اند.
روی هم رفته به نظر من این فیلم باعث می شود که بسیاری از ایرانیان بیشتر به تاریخ بیندیشند، چه دربارهء دین بهائی و چه به طور کلی دربارهء تاریخ ایران؛ و صحت همهء آنچه را که فکر می کردند دربارهء گذشته می دانند زیر سؤال ببرند؛ و این می تواند باعث شود که فکرشان بازتر شود و هرچه را که می شنوند باور نکنند و سعی کنند به چشم خودشان ببینند و به گوش خودشان بشنوند و با فکر خودشان بیندیشند؛ و این می تواند از دشمنی آنان با بهائیان و هر گروه دیگری که از طرف جمهوری اسلامی مورد اتهام بوده و هست بکاهد.
پس شاید این فیلم که هدفش آشکارا تقویت جایگاه و پایگاه آخوندها و نظام جمهوری اسلامی بوده است بتواند برعکس نتیجه بخشد و در نهایت بر وحدت ملی بیفزاید – و این تحول مبارکی خواهد بود.
برهان کاظمی
| نظر ها |
|
